Reclame

Niet zo heel lang geleden schreef ik hier een berichtje na de infomomenten van de eco-tuindagen. Ik zou niet zo erg veel reclame maken, maar toch wel een beetje.

Morgen is er hier een groot evenement in de gemeente, met duizenden bezoekers (waarvan een aanzienlijk deel voorbij onze woning zal stappen). Een ideaal moment om wat reclame in de tuin te maken. Twee affiches van de Velt-ecotuindagen en een korte beschrijving van de tuin werden keurig geplastificeerd en opgehangen in de tuin. Ik geef toe dat de bordjes niet helemaal recht hangen, maar ze zijn wél duidelijk zichtbaar.

Nu maar hopen dat het hier geen overrompeling wordt, maar zo’n vaart zal het wel niet lopen ;-)

 

Leven in de brouwerij

Indien iemand mij een goede identificatiegids voor solitaire bijen kan aanraden, dan is zo’n tip meer dan welkom.

Ik zie verschillende soorten rondvliegen in de tuin, maar op een gehoornde mestersbij en een maskerbij na ben ik een solitairebijenanalfabeet.

Het eerste hotel is ondertussen bijna volgeboekt trouwens, de andere blokken die her en der verspreid hangen over de tuin beginnen ook aardig volzet te geraken. De vraag is of dat de toename van de bezetting ten opzichte van vorig jaar een gevolg is van deze hotels of vanwege de ieder jaar steeds rijker aanwezig zijnde nectarbronnen?

Volgend jaar ga ik de hotels misschien nog iets kleinschaliger maken om mijten te voorkomen.

Verder zitten er echt overal lieveheersbeestjes in alle vormen en kleuren, maar nu zijn het toch overwegend Veelkleurig Aziatische lieveheersbeestjes.

 

En er wordt zelfs aan uitbreiding gewerkt…

Een Roomvleklieveheersbeestje (Calvia quatuordecimguttata), net iets zeldzamer

Samen met het verschijnen van de insecten begint er ook meer kleur van bloemen leven in de brouwerij te brengen.

Geranium ‘Tiny Monster’ is een langbloeiende kruising van G. sanguineum en G psilostemon

Deze Geranium ‘Tiny Monster’ is een zéér goede bodembedekker. Ik vind het blad mooier dan ‘t blad van Geranium Rozanne.

In mijn vorige tuin was Hesperis matronalis (damastbloem) een miezerig plantje. In de fruitberg doet de plant het uitstekend

Geranium ‘Stefanie’ was ook dit jaar de eerst bloeiende ooievaarsbek

Ik heb heel wat Viburnum in de tuin aangeplant, deze Viburnum plicatum ‘Watanabe’ is mijn favoriet. De struik zal ook dit jaar bloeien tot ver in de herfst

De bloemknoppen van de pioenen zitten vol mieren, omdat de knoppen een stroperige, zoete stof afscheiden . Zo zou de plant zich beschermen tegen ander “ongedierte”

Fruitstand

De kweepeer staat voor ‘t eerst in bloei.

Bij de appels lijkt het verschil tussen vroege en late bloesem het grootst. Sommige bomen zijn nog maar net knoppen aan’t vormen, deze is bijna klaar voor de bloei

En deze appelaar staat al een week in bloei

Verder wijst alles op een uitstekend kleinfruitjaar. Alle planten zijn overladen met vruchten of bloesem.

Mijn zoon vond dat ik de blauwbessen wel erg rigoureus snoeide. Deze foto bewijst dat dat geen probleem vormt

Vorige jaar was het nog zoeken naar bessen, dit jaar is de Jostabes overladen met fruit.

Ook de aalbessen hangen weer afgeladen vol met trossen

Ook de kruisbessen dragen rijkelijk

Bloesem van de zwarte bes, met bloemen die duidelijk verschillen van de trosbes. Let op de mier die als bestuiver fungeert

In vergelijk bloemtrosje van een late aalbes. Een ras moet zelf nog starten met bloeien.

Nog een andere Ribes, de stekelige stekelbes. Deze hangt dit jaar ook vol met bloemen

De eerste aardbeibloesem. Iets zegt me dat dat vrij laat is, of vergis ik me?

Die maand in de Fruitberg – April 2014

Vanaf dit jaar start ik met een nieuw thema, waarbij ik iedere maand 4 foto’s probeer te plaatsen volgens het traditionele rijmpje ‘Something old, something new, something borrowed, something blue’.

De uitleg vind je hier terug.

Bijna alle oude vaste planten zijn weggehaald. De oude zaaddozen van deze Dictamnus alba vormden een mooi onderwerp

Lang getwijfeld wat ik onder ‘New’ zou publiceren, deze Polygonatum won de strijd, door het bruinkleurig blad is het een echte schoonheid.

Ook wilde bloemen te over in ‘t gazon: hondsdraf, dovenetel, madelief, … Maar deze is toch de mooiste

De Ajuga reptans staat volop in bloei.

 

 

Taxusrups

Ik kijk weinig TV. Eén programma bekijk ik wel zonder fout : Gardeners World. Een tuinprogramma met de juiste insteek, gebracht door een aantal enthousiaste tuinliefhebbers die zelden of nooit ‘gemaakt’ overkomen. Naast de vaak leerrijke focus op een plantengeslacht staat er ook steevast een bezoek aan een tuin geprogrammeerd. Niet alle tuinen zijn even interessant, maar twee jaar geleden was een verslag van een bezoek aan ‘Waltham Place’, een ontwerp van Henk Gerritsen, een ware aha-erlebenis. Een tuin, die formele elementen combineert met een natuurlijke, wilde beplanting, en waar planten voor hun plaats moeten vechten. Het resultaat overtreft volgens mij veel gekende klassieke tuinen. Het verslag van deze blogger geeft een goede indruk van de tuin.

Onderaan recht, verderop redelijk grillig

Wat vooral mijn aandacht trok was de Caterpillar hedge, een idee dat me in de Fruitberg inspireerde om het plan van strakke, lage taxushagen in de Fruitberg aan te passen: vanuit de strakke rechthoek rond de perzikboom, vertrekken nu hagen die na 3 meter verderop veranderen in vier rupsen. Deze uitvoering zal nooit het origineel evenaren, maar toch de nodige panache aan de nectartuin geven. Dit plan van het origineel hielp me in ieder geval wel bij het aanleggen.

Dit stuk is kan je in ieder geval niet als “recht” omschrijven :-)

De hagen zullen waarschijnlijk pas over enkele jaren hun echte vorm krijgen Nu is het wachten op de de eerste vormsnoei.

Voortuin

Enkele maanden geleden kwam de voortuin aan bod in de BBC-reeks ‘Great Britisch Garden Revival’.  Tot het begin van de 19de eeuw werden huizen gebouwd tot tegen de straat. Vanaf dan begon men, met onder meer ‘privacy’ in het achterhoofd, een afstand te voorzien tussen de straat en de woning. Tot ergens in het begin van de jaren ’60 besteedden mensen meer energie aan het verzorgen van de voortuin dan het verzorgen van de achtertuin. Langzaam werd de aandacht verschoven naar de tuin achter de woning, en voortuinen werden steeds meer en meer gereduceerd tot een fantasieloos stukje gazon (weinig onderhoud) of parkeerplaatsen voor voertuigen. Het groen moest plaats maken voor kasseien en klinkers, waardoor heel wat straten tot één grote betonvlakte werden herschapen. Ter ere van koning auto werd niet alleen het uitzicht troosteloos maar werden stedelijke gebieden gevoeliger voor watersnood bij felle regenbuien. Veel van deze verharding is immers onvoldoende waterdoorlatend waardoor de riolen steeds meer water te slikken krijgen.

De voortuin vanmorgen, voor de aanvang van de werkzaamheden. De beukenhagen (vooraan, links én rechts) moeten nog uitlopen…

Bij de aanschaf van onze woning was onze voortuin ook één grote parkeerplaats, een flinke 20 cm kiezel over een oppervlak van 800 m². Op een normale oprit en enkele paden in houtschors na (beide waterdoorlatend) is de voortuin nu opnieuw ‘tuin’.

Enkele uren later. De lavendel die vroeger verplant was, werd ook flink gesnoeid. De voortuin is op het zuiden gericht, de lavendel staat dus héél de dag in volle zon. De donkere beplanting is de taxusscheiding

Toen ik het definitieve ontwerp vastlegde trachtte ik van de voortuin een beetje een visitekaartje voor de rest van de tuin te maken. Twee van de vier plantenvakken zijn weelderig gevulde borders, de U reeds vertrouwde Pioenenborder (uit de serie Microzicht), en de enkele weken geleden aangelegde L vormige  border schuin tegenover, die een gedeeltelijke ‘witte & gele’ weerspiegeling tracht te zijn van die (witte & roze) pioenenborder.

De twee andere, grote plantvakken van 3,5 x 4 m, zijn vanmorgen aangelegd. Dat aanplanten ging niet zonder slag of stoot. Terwijl ik eergisteren nog gewaarschuwd had voor verkeershinder, gebeurde er, terwijl ik in de voortuin aan’t werken was, een auto-ongeval recht voor ons huis. Een vreselijke klap, net op ‘t ogenblik dat ik met de rug naar de straat stond. Best wel schrikken.

Het beplantingsschema is hier vrij formeel, maar wel met een knipoog. Binnen een strak afgelijnd kader van lage taxushagen en een rode beukenhaag, meandert een taxuskronkel als scheidingslijn tussen een vak Lavendula ‘Hidcote’ en Anemome x ‘Honorine Jobert’. Een klein stukje formele tuin, zonder echte symmetrie. Beide planten bloeien vrij laat in ‘t jaar, maar dat is dan een tegengewicht voor de beplanting in de pioenenborders, die eerder vroeg in de zomer zijn hoogtepunt bereikt. Voor de lage hagen gebruik ik Taxus, omdat Buxus totaal ongeschikt is voor haagvormen in een ecologische tuin (aantasting door de schimmels Cylindrocladium buxicola en Volutella buxi). Bovendien heeft het snoeiafval van Taxus nog nut.

En ook hier weer is ‘t aan de plantjes om te groeien. Maar er is weer een stap gelegd naar een tuin die volledig aangelegd is.