Herfstbloeiende heesters

De voorbije jaren wordt het gebrek aan najaarsbloeiers vaak naar voren geschoven als één van de belangrijkste oorzaken van de bijensterfte. Vorig jaar plantte ik nog enkele heesters die in de late zomer bloeien en erg goede bijenplanten zouden zijn.

De eerste was Heptacodium miconioides. Een erg mooie plant met dikke, diepgroene bladeren en ondertussen al bijna twee maanden in bloei (en er worden nog steeds nieuwe bloemknoppen gevormd). De rode schutbladeren na de bloei zijn ook erg mooi. Als drachtplant lijkt de plant niet zo’n succes. Maar misschien betert dat wel de komende jaren, als de plant uitgegroeid is tot een grote struik.

Op dat vlak was de Tetradium daniellii ‘Moonlight’ een véél groter succes. De bloeiperiode was veel korter en veel bescheidener (midden juli-eind augustus), maar op de bloemschermen waren wel altijd heel wat insecten te vinden (bijen, wespen, zweefvliegen,…).

Nu hopen dat beide planten de winter probleemloos doorkomen.

De bijen vinden ondertussen hun gading op de klimop die nu volop bloeit.

 

Bijna 150…

Ondertussen heeft deze blog 149 volgers, en gemiddeld 350 hits per dag. Maar spammers lijken ‘mijn adres’ te hebben gevonden, de voorbije dagen haal ik meer dan 50 spamreacties per dag. Eergisteren viel me op dat er bijna 1000 berichten in de spamfilter zaten. Tot nu werkte die filter feilloos, dus had ik ook geen zin om die te controleren. Selecteer alle berichten, en dan verwijderen…

Maar blijkbaar loopt er toch één en ander mis met die spamfilter, want iemand was zo vriendelijk mij te melden dat haar reacties nooit gepubliceerd geraken. Een eerste reactie wordt standaard geblokkeerd (en wacht op mijn goedkeuring), maar in haar geval belandde die reactie sito presto in de spambox. Dat is nu rechtgezet. Bovendien vond ik ook nog een reactie van een vaste bezoeker terug, terwijl zijn reactie van vandaag geen last had van die spamfilter.

Dus : als er hier de voorbije weken één van je reacties niet is ‘doorgekomen’, is dat ofwel omdat het gore spam was (neen, ik ben niet geïnteresseerd in penisverlengingen), ofwel omdat de spamfilter zich vergist heeft… Als het probleem zich nog eens voordoet, kan je me altijd een mailtje sturen (een gmail account met de naam fruitberg )…

En ik ga die spamfilter iets nauwgezetter opvolgen. En dat is misschien ook een tip voor andere wordpressgebruikers …

Indian summer

Na de zondvloed van augustus is het nu al twee weken mooi weer. Terwijl enkele planten er al de brui hebben aan gegeven, zijn er toch nog heel wat planten die leven in de brouwerij brengen.

Maar vooral het insectenleven komt terug op gang, ik zie nu veel meer vlinders dan begin augustus. Er is voor hen ook een keuze te over in waardplanten.

De distelvlinder was vorig jaar één van de meest frequente diertjes in de fruitberg, dit jaar bijna niet gezien

Deze Atlanta is echt te groot voor de gaatjes in ‘t insectenhotel

Maar verder zie ik ook her en der rupsen.

Ik plantte dit jaar 5 flinke venkelplanten. Op elke plant vind je nu wel één van deze schoonheden (rups van de koninginnepage)

Deze rups ken ik niet. Iemand een idee.

Ik schreef al vroeger op ‘t jaar dat de Astrantia uitblonk in het lokken van bestuivers. De maskerbijen zijn ondertussen al lang verdwenen, maar de laatste weken worden ze enorm veel bevlogen door wespen.

Een aangenaam weertje om in de tuin te werken. Hier en daar wordt nog wat geschoven met enkele planten, maar ‘t is nu toch vooral wieden geblazen. En ondertussen genieten van de warme herfstzon (enfin, ‘t is eigenlijk nog zomer). En van de bloemen. Hieronder nog wat foto’s… Ik teken onmiddellijk voor nog twee weken zo’n weer .

Deze opengaande bloem van Daucus carota heeft de ‘SNOB’ aflevering deze maand net niet gehaald

Sedum ‘Mr Goodbud’

De eerste margrieten staan nu in bloei in de bloemenweide.

Die maand in de Fruitberg – September 2014

Dit jaar post ik iedere maand 4 foto’s volgens het traditionele rijmpje ‘Something old, something new, something borrowed, something blue’.

De uitleg vind je hier terug.

Ook begin september is er nog keuze te over qua onderwerpen voor alle thema’s. ‘t Maar bij ‘t selecteren van de foto’s begin ik nu toch rekening te houden met wat ik volgende maand nog zal vinden.

De rozenbottels beginnen nu te verschijnen. Deze van roos ‘Roland Garos’zijn vrij groot en kleuren mooi oranje. Deze winter kunnen zij dienen als voedsel voor de vogels

Een nog niet zo gekende plantenfamilie, deze Vernonia. De plant komt uit de familie van de Asteracea en bloeit erg lang met kleine bloemetjes. Geschikt voor een plaatsje helemaal achteraan de border (wordt ongeveer 2 m hoog). Ik heb twee verschillende rassen in de tuin staan, en ‘t zijn geen van beiden flinke groeiers. De bloem op de foto is van Vernonia crinita ‘Mammuth’

 

Enerzijds een flink uitzaaiend, vervelend kruid, deze klaverzuring, maar toch ook oh zo mooi (en zelfs lekker). Op een aantal plaatsen in de nectartuin laat ik ze staan

 

De asters beginnen ook langzaam te bloeien. Deze ‘Blue Wonder’ kon ik perfect onder de categorie ‘blauw’

 

 

 

 

Woelmuizen, het vervolg

Ik heb al enkele keren verslag uitgebracht over mijn strijd tegen de woelmuizen in de tuin. Het geurbollenadvies was in ieder geval een absolute gouden tip. De woelactiviteit verplaatste zich in enkele dagen van de schaduwtuin naar andere plekken in de tuin. De Topcat-vallen vingen op deze nieuwe locaties meerdere woelmuizen en één woelrat. De vallen zijn nu niet langer in dienst, omdat ik geen woelmuizen meer vang. Wel stel ik vast dat onze kat nu eindelijk de woelmuizen heeft ontdekt. De afgelopen vakantieperiode ving ze er 2 tot 3 per week. Het kattenbelletje dat we haar aanbonden nadat ze met een vogel binnen kwam (een vuurgoudhaantje, dat we wonderwel nog konden redden), zorgt er voor dat Muis niet langer vogels vangt, maar ‘t hindert haar niet in haar strooptocht op woelmuizen.

Twee weken geleden merkte ik voor “t eerst opnieuw sporen van gewoel in de schaduwtuin, zodat een nieuwe lading geurbollen van BSI werd “verdeeld”. De woelsporen verdwenen opnieuw zo goed als onmiddellijk. Indien je zelf zo’n bolletjes wil gebruiken, raad ik je aan twee paar latex handschoenen aan te trekken. De geur is niet te harden en verdwijnt niet door je handen te wassen.

De vraatschade van de lente is trouwens grotendeels weggewerkt. Alle hosta die werden opgepot hebben opnieuw een weelderig wortelstelsel en zullen één dezer terug worden geplant. Eén plant, die volledig was weggevreten en waar één klein blaadje van overbleef, is ondertussen opnieuw flink gegroeid. Nogmaals een bewijs dat Hosta erg robuuste planten zijn, Amerikanen zeggen wel eens dat je ze gewoon op de oprit kan leggen en nog zouden groeien….

Hosta ‘Blue Mouse Ears’ is opnieuw helemaal uitgegroeid …

Echt victorie zal ik pas kraaien wanneer er volgend voorjaar geen schade is. Want gezien de grote aantallen woelmuizen dat Muis nu vangt, is het plausibel dat er nog altijd heel wat woelmuizen rondlopen, niet direct een geruststellende gedachte

Eerste Gezicht Jaargang 2 / Augustus

Het is vandaag 1 spetmber, het moment van terug naar school voor de kroost maar ook om jullie een nieuwe aflevering van het Eerste Zicht voor te schotelen, een stokje dat in 2012 in mei werd gegooid door Annetanne. Iedere eerste dag van de maand toonden meerdere bloggers een overzichtsfoto van hun tuin, om de evolutie van die tuin te laten zien. De meeste bloggers zijn er begin 2014 (of vroeger) mee gestopt, maar mijn doel is om dit enkele jaren vol te houden zodat er op termijn een leuke time-lapse van de ontwikkeling van de tuin overblijft. De foto’s worden per beeldhoek in een slideshow opgenomen.

Iedere foto is aanklikbaar, zodat je een groter exemplaar te zien krijgt indien je dat wenst.

Voortuin.

In de voortuin zijn de Anemone ‘Honorine Jobert’ volop aan ‘t bloeien, en die trekken zo de meeste aandacht naar zich toe. Verder ligt de voortuin er, net zoals de rest van de tuin erg verwaaid bij.

Slideshow : Evolutie http://supermasj.zenfolio.com/p898793373/slideshow.

Nectartuin

Dit stukje tuin ziet er redelijk kleurloos uit, maar niets is minder waar. Nu de zon schijnt na enkele weken regen gonst het terug van ‘t leven. Rechts achteraan zie je de Salvia uliginosa. Had ik al eens niet gezegd dat dat een prachtige plant was?

Een beeld uit een andere hoek (3 weken geleden) wil ik je niet onthouden…

> Slideshow : http://supermasj.zenfolio.com/p692170129/slideshow

Terras

Veel kleur in dit stukje tuin. Vooraan springen vooral de oranje Ligularia, de Aster divaraticus en Gaura in beeld, verderop zie je nog enkele omgewaaide Rudbeckia en De Verbena bonariensis belemmert het zicht nog steeds.
En : http://supermasj.zenfolio.com/p627678542/slideshow

Tuin achter de woning

Nog heel wat geel in de gele border, en het gras is net kortgemaaid. De haagbeuk vertoont de eerste herstverschijnselen.

Hopla!: http://supermasj.zenfolio.com/p964328696/slideshow

Schaduwtuin

Door de regenval blijft alles redelijk groen in dit deel van de tuin. De noten zijn nu ook uit de bomen aan ‘t vallen.

Voilà : http://supermasj.zenfolio.com/p574527728/slideshow

Pruimenhaag

Tijd om de peren te plukken , en in de pruimenbomen vooraan ook bijna om pruimen te plukken. Ook de pompoenen zijn bijna rijp.

Met de bijhorende slideshow http://supermasj.zenfolio.com/p1045601173/slideshow

Rozengeur en manenschijn

Rozen worden  beschouwd als een erg ziektegevoelige plant. Veel mensen gaan er dan ook van uit dat rozen in de tuin houden onmogelijk is zonder fungi- en andere ciden. Alsof het kasplantjes zijn die een permanent infuus met chemicaliën nodig hebben.

‘Apfelbhlüte’ is een erg gezond groeiende , bodembedekkende roos. Het blad ziet er nog puntgaaf uit.

Maar niets is minder waar. Zo ken ik enkele tuiniers die prachtige rozelaars in hun tuin hebben staan zonder de gifspuit boven te halen. En sinds kort is er in Nederland een rozenkwekerij die zonder gif werkt.

Deze ‘Lavender dream’ was vorig jaar de laatste rozelaar die ik op mijn winkelkar plaatste. Ik twijfelde of ik de felle kleur wel zou kunnen inpassen in de tuin. Dat inpassen bleek op zich het minste van mijn zorgen , want de plant heeft voor de tweede keer dit jaar alle blad laten vallen. Als er volgend jaar geen beterschap is heb ik een plaatsje vrij voor andere planten.

Zoals voor veel andere planten is het aanplanten op de juiste standplaats een belangrijke voorwaarde om van de planten te genieten. En lang niet alle rozelaars zijn geschikt voor de natuurlijke tuin.

‘Roland Garros’ is een recente (2013) introductie van Casteels (Putte). De plant bloeit heel lang door en begint nu dikke rozebottels aan te maken. Het blad blijft onwaarschijnlijk gaaf, alsof het een plastieken plant betreft. Na 365 dagen in mijn tuin lijkt dit een absolute aanrader.

Vorig jaar plantte ik in 7 rozelaars aan, en dit voorjaar volgden nog 3 planten. Alleen de rozelaars die gezond groeien zullen een plekje houden in de tuin. Het leeuwendeel van deze planten voldoen aan die voorwaarde, en groeien uitstekend, zonder sporen van ziektes. Twee planten hebben erg veel last van sterroetdauw (en verloren dit jaar al hun blad tot twee keer toe). Om het verschil tussen een ziektegevoelige en een resistente plant eens in de verf te zetten, toon ik hier een foto van de slechtste  plant en één van de best groeiende planten. Beide planten staan nog geen 10 meter van mekaar, op een perfect vergelijkbare standplaats (zowel wat de bodem als ’t zonlicht betreft). Het verschil is duidelijk.